Eef Down Under

Vliegveld

2010-12-29T09:25:00.004+11:00

Ik zit momenteel weer op een vliegveld. Is de laatste tijd vaker voorgekomen ;). We zijn ingecheckt en vooralsnog geen nieuws ontvangen dat we niet zouden vliegen. We gaan er dus van uit dat we gewoon straks vertrekken. De collage hierboven is van vanochtend. Daan en Rico zijn samen richting UN gegaan. Ik ben in het hotel gebleven met Puck, Sterre en Teun. En alle bagage.

En daar Rico het schon weder voor elkaar heeft gebokst dat we in de business class lounge mogen vertoeven (nee, nee, we vliegen niet business class), hebben we weer computers tot onze beschikking. Ik ben dus weer even druk geweest door aan alle laatste postings links toe te voegen. Noem het maar bezigheidstherapie.

Dit is dus vermoedelijk mijn laatste posting op dit blog. Heb geen flauw idee wanneer we weer in de lucht zijn, want we hebben nog geen internet, telefoon of iets dergelijks aangevraagd. Zal wel even duren dus. Helemaal daar veel mensen vrij hebben in verband met de feestdagen.

Dit blog is voor mij een enorme uitlaatklep geweest in tijden dat ik het moeilijk had, maar ook in tijden dat het goed ging. Wij hebben er een mooi document bij. Ons leven in het Australische. Een mooie, bijzondere, leerzame tijd, die we voor altijd in ons hart zullen meedragen.

Heel veel dank voor het lezen van mijn blog. Jullie interesse in mijn/ons leven is hartverwarmend. Ik hoop dat jullie mij/ons zullen blijven volgen op mijn nieuwe blog. Een echt nieuw blog overigens, want Daan had een leuker idee voor een naam: Eef Back Up. En zo is het maar net. Ik ben weer terug boven.

Dat nieuwe blog is overigens in het Engels. Voor degenen die mijn blog in het Nederlands willen volgen, heb ik een ander blog. Even op het woordje blog klikken en voilá het verschijnt! :-)

Oh ja....

2010-12-28T16:48:00.001+11:00

En wat ik nog vergeten te melden was..... We zijn wat enorm gezellige New Yorkers tegengekomen. Soms duurt het duidelijk wat langer voor men opwarmt in de grote appel, maar als ze het doen, dan kletsen ze ook de oren van je kop! Super! :)

En het is nu een uur in de ochtend en ik kan nog steeds niet slapen. Het feit dat dit onze vijfde tijdzone in korte tijd is, helpt natuurlijk niet. Morgen tellen we daar onze voorlopige laatste bij op: Londen. Weer vijf uur later. Vermoeiend, spannend en doodeng tegelijkertijd.

Verder....

2010-12-28T10:38:00.002+11:00

Zondag wilden we heel graag naar Ellis Island (erg hoog op mijn agenda), ware het niet dat alle ferries geannuleerd waren in verband met een heuse sneeuwstorm. En koud en vooral winderig was het! Uiteindelijk zijn we in het Museum of Natural History terechtgekomen. Hoog op de agenda van de kinderen. Een ieder die Night at the Museum heeft gezien snapt waarom.

Na een uur of twee hadden we het wel gezien, ook al hadden we nog amper de helft gezien. Buitengekomen bleek de sneeuwstorm enorm heftige vormen aangenomen te hebben. Maar snel terug naar het hotel. 's Avonds de musical Mary Poppins gezien. Groot succes natuurlijk.

En vandaag hebben we getracht te wandelen in de buurt van Wall Street en Battery Park. Konden we in ieder geval het Vrijheidsbeeld en Ellis Island van verre bewonderen. Dat wandelen was nogal onhandig door het enorme pak sneeuw dat was gevallen. Om en nabij een meter binnen 15 uur! En het was nog steeds erg koud en winderig, ondanks dat het niet meer sneeuwde en de zon scheen. We hebben ook nog een bezoek gebracht aan het WTC Memorial Center. Errug indrukwekkend en dan druk ik me zacht uit.

En nu zijn we even aan het opwarmen om er zo weer uit te gaan om te eten. Morgenavond vliegen we naar Londen. Nog best spannend, want alle vliegvelden in NY zijn gesloten in verband met de storm. Gelukkig gaan ze morgen weer open. London here we come!

Nog even ....

2010-12-28T10:15:00.003+11:00

Even niets van me laten horen, omdat we geen internet hadden. Wel even zo rustig. We hadden het ook hartstikke druk met leuke dingen doen.

Vrijdag hebben we de Gap leeggekocht. Heel belangrijk, daar we natuurlijk niet veel winterkleding in ons bezit hebben en amai, het is nodig gebleken! In de middag naar de kindermis van een of andere buurtkerk. Enorm leuk, daar het grotendeels een gezongen mis was. Daarna eten in een jazztent in The Village. Kerstster gekocht, versierd met meebrengsels van de two dollar shop en de kadootjes ingepakt in krantenpapier bij gebrek aan kadopapier (nergens te vinden). Het geheel zag er kersterig en gezellig uit.

Zaterdagochtend natuurlijk de kadootjes uitgepakt en hup door naar Rockefeller Center om naar de grote kerstboom te kijken - via Times Square. De kinderen keken hun ogen uit. DAT was het NY dat zij van de tv kennen.

En dus ook maar door naar Central Park, want de rij voor het schaatsen in Rockefeller Center was te lang. Dus maar proberen in Central Park. En dat lukte. Hoe leuk! Verder veel klimmen op de rotsen, wat eten en weer door naar de volgende attractie: Empire State Building. En dat bleek een enorme fout te zijn. Het was zo ongenakend druk, dat we meer in de rij hebben gestaan dan wat anders. Het uitzicht was wel adembenemend. Helemaal daar het inmiddels donker was.

De grote appel

2010-12-24T18:57:00.001+11:00

We zijn aangekomen in de stad die nooit slaapt. En dat klopt, want het is drie uur in de nacht en de hele familie is klaarwakker. Lekker dan!

Hoe dan ook, moet echt even wennen hier. De drukte, de onvriendelijke mensen..... Brrr het is zo'n groot verschil met Oz. Als je hier een praatje probeert te maken met mensen in winkels kijken ze je echt aan of je niets anders te doen hebt dan vriendelijk zijn. Op zich allemaal niets mis mee - als je niet beter weet is het tenlotte de norm -, maar ik word er dieptriest van. We gingen gisteren schoenen kopen voor de kinderen en het enige waar die schoenverkopers aan denken is of je niet iets aan een ander vraagt, want dan gaat de commissie naar die ander.
Tijd en geld, erg belangrijke factoren hier.

Grappig hoe anders ik de dingen zie dan een jaar of 16 geleden. Toen vond ik de mensen ook lichtelijk onaardig, maar deed het me minder dan nu. Na ons leven in Sydney.

Enniewee, we gaan er een superleuke kerst van maken. Vanmiddag naar de kindermis ergens in 14th street en dan eten in een of ander restaurant met live jazz muziek. Morgenochtend naar Rockefeller Centre om te schaatsen, we willen naar Mary Poppins de musical, naar Ellis Island, Museum of Natural History (vanwege Night at the Museum, dat spreekt voor zich) en ik weet niet wat nog meer.

Wij blijven gewoon stug vriendelijk doen en gaan lekker genieten van deze geweldige stad. So much to do, so little time! :)

Queensmead

2010-12-23T10:19:00.002+11:00

Zo heet ons nieuwe huis in Kemsing! Klinkt wel toch?

Het nummerloze huis is enorm met zes slaapkamers en teveel andere kamers. Ik ben een happy camper! Ook wel gek hoor, om straks in een huis aan te komen wat voorlopig ons thuis wordt. Het is een huurhuis, waarin we het komende jaar zullen bivakeren.

Voor vandaag staat onze vlucht naar NY op de agenda. Nog even genieten van het mooie weer en van het feit dat we even uitgeregeld zijn. :)

Pearl Harbour

2010-12-21T13:25:00.003+11:00

Indrukwekkend, maar niet zo indrukwekkend als verwacht (dat krijg je als je Arlington hebt gezien). We hebben vandaag een vermoeiend, maar mooi dagje achter de rug. Allereerst naar de memorial van de USS Arizona. Heftig. Vervolgens door naar de USS Missouri. Wat ik niet wist, is dat op dit schip de vrede is getekend tussen de Amerikanen, Japan, Nederland (in verband met Nederlands Indie), Frankrijk, Canada en Nieuw-Zeeland (en nu kan het zijn dat ik een land vergeten ben, vergeef me).

Vervolgens via de Punchbowl (niet alleen een belangrijke plaats voor de Polynesiers, maar ook omdat het de militaire begraafplaats is van Hawaii), naar de binnenstad van Honolulu gereden. Met het enige koninklijke paleis op Amerikaanse bodem, een standbeeld van de voormalige koning en wat al niet meer zij. We zijn een hoop wijzer geworden.

Nog twee dagen genieten van het Aloha-gevoel.

Regen

2010-12-20T10:13:00.004+11:00

Het regent vandaag - ananassap zoals ze het hier noemen - en niet zo'n beetje. De straten staan blank en de regen komt in de lobby zelfs door de lampfittingen naar beneden. Nog lichtelijk gevaarlijk ook. Hoe dan ook: we gaan dus naar de film.

Gisteren hebben Rico, Daan en Sterre gesurft. Dat is natuurlijk een lichtelijke must in Hawaii. Puck, Teun en. Ik hebben ons in de tussentijd op het strand vermaakt. En dan merk je wel weer hoe - ja, ja, alweer - verwend we zijn met de prachtige stranden in Australie. Ik geloof dat er rustigere stranden zijn op Hawaii, maar Waikiki is er niet een van.

En nog zoiets: de Amerikaanse service. De ene keer zijn ze echt overdreven servicegericht (wat zo gek aanvoelt, want het is volledig ongevraagd) en de andere keer word je bijna afgeblaft. Het voelt allemaal nogal nep. En ik blijf even vergelijken, maar bij Aussies voelt het vele malen oprechter.
Zo gingen we vanochtend kaartjes kopen voor een tripje naar Pearl Harbour. De jongen van de service desk zei ons dat als we vragen hebben, we hem 24 uur per dag kunnen bellen, want 'iedereen die aan zijn balie komt is onderdeel van de familie'. ???? Met vermelding van zijn mobiele telefoon en nog tweee nummers. Alsof het om een halszaak gaat. Lachen toch?

Ach, heerlijk al die dingen die een mens zo meemaakt. Ik vermaak me wel. Alsof ik op het Leidseplein zit en heerlijk mensen aan het koekeloeren ben. :)

Nu gaan we even zwemmen. En straks op naar Harry Potter. Jippie!

Dag terug

2010-12-19T06:40:00.002+11:00

We zijn gezond en wel in Hawaii aangekomen. Slaapt toch wel een stuk minder in economy class. Amai zeg. Merk nu wel dat we al die tijd goed verwend zijn geweest. Maar goed, we hebben er goed van genoten en sowieso fijn dat we uberhaupt naar Hawaii kunnen. Dan maar opgevouwen.

Het is hier prachtig. Een soort kruising tussen de Gold Coast en Fiji. We zitten in Honolulu aan Waikiki Beach. Een mens kan het slechter treffen.

Er is ook goed nieuws op het huizenfront. Nog niet getekend, dus ik doe het nog niet uit de doeken, maar jullie zullen het snel horen.

Overigens heb ik het vermoeden dat ik iets minder kan schrijven vanuit het buitenland, want we hebben een Australische simkaart voor de iPad en die kunnen we dus niet opladen. Tenzij wifi aanwezig is, dan kan ik wel schrijven. Maar op hopen dus.

Luchthaven

2010-12-17T17:27:00.002+11:00

Ik zit momenteel op de luchthaven te wachten op de vlucht naar Honolulu. Deze extra dag in Sydney was ongepland en daardoor heeft het weer de nodige emoties opgerakeld. Jeetje, wat een toestanden.

We zijn naar het Australian Museum gegaan en hebben even wat gegeten en het nodige geregeld met de bank (iets wat ik niet wil doen met de iPad, weet niet of het veilig is). Een handig uitje dus ook nog.

Met de trein voor een laatste keer langs het Opera House en de Sydney Harbour Bridge gereden en toen werd ik hard voor mijn kop geslagen met het feit dat dit de laatste keer was. Wat een emoties.

Gelukkig konden we business class inchecken (met dank aan Rico's vele gevlieg) en mogen we zelfs gebruik maken van de lounge. Ondanks dat we geheel en al geen business class vliegen. Enorm aardig en lief van al die Australische mensen.

Met pijn in mijn hart neem ik (wij) afscheid van dit prachtige land. Van al die lieve mensen. En realiseer ik me dat dit een onsamenhangend verhaal is. Net zo onsamenhangend als mijn emoties zal ik maar zeggen. Maar met een mooi plaatje als afscheid van Sydney.

Tot in Hawaii.

PS: doordat ik efkes gebruik heb kunnen maken van de computer van mijn vrienden bij Qantas, heb ik aan alle postings links kunnen toevoegen. Dat maakt de verhalen iets leuker, nog steeds geen door ons gemaakte foto's, maar wel wat meer achtergrondinformatie en algemene foto's.

Niet geheel gepland

2010-12-16T20:35:00.003+11:00

Vanochtend, geheel volgens planning, op tijd aangekomen in Brisbane en ook op tijd vertrokken vanuit Brisbane. Helaas kregen we mid air te horen dat er niet in Sydney geland kon worden in verband met onweer en dat we naar Canberra zouden vliegen. Helaas hield dat voor ons in dat we onze aansluitende vlucht richting Hawaii hebben gemist. We zitten nu dus in een of ander hotel in Sydney en hebben een nieuwe vlucht moeten boeken. Morgenavond om half negen gaan we het nog eens proberen.

Het lijkt wel of Australie ons niet wil laten gaan..... ;)

Dreamworld

2010-12-15T22:19:00.002+11:00

Wat een dag weer. De hele dag in allerlei attracties doorgebracht. Te leuk. Welke ik eng vond heb ik gewoon omzeild, maar de achtbaan heb ik toch maar aangedaan. Enorm lachen. Gelukkig begon het vandaag pas heel laat te regenen. De kinderen vonden het meer dan top! Puck en Daan vonden Dreamworld veel leuker dan Wet 'n Wild en Sterre kon niet kiezen. Teun vond alles prachtig.

En na een dagje hard werken zijn we snel naar het hotel gereden voor een duik en ons laatste avondmaal in Oz. Hoe gek. Het wil nog niet echt registreren.

Wet 'n Wild

2010-12-14T21:25:00.002+11:00

Het was nat en wild, maar leuk was het. Dat het regende maakte geen biet uit, want nat werden we toch wel. Wat een ritjes zeg! Ik deed het bij tijd en wijle in mijn broek, maar het volk vond het meer dan prachtig!

Gelukkig was het nog geen topdrukte, want nu al waren de wachttijden niet mals. Een half uur konden we gerust uittrekken per ritje. Ik ben op een gegeven moment ergens gaan zitten met een boek, want ik vond sommige ritjes echt doodeng en daarbij had ik het gewoon koud. Moet niet gekker worden. ;)

Morgen richting Dreamworld en donderdag vliegen we via Sydney naar Hawaii!! Helaas geen lange stopover in Sydney, amper drie uur, maar misschien maar beter ook. Leuk detail is dat we donderdagochtend vertrekken vanuit de Gold Coast en dat we ook donderdagochtend op Hawaii aankomen. Rara hoe kan dat? :)

Gold Coast

2010-12-13T20:12:00.009+11:00

We zijn zojuist in de Gold Coast gearriveerd en genieten van de ruimte in ons prachtige hotel. We hebben net heerlijk gegeten en het volk ligt nu in het zwembad. Morgen gaan we naar Wet 'n Wild en woensdag naar Dreamworld. Woohoo! :)

Laatste dag Perth

2010-12-12T20:56:00.003+11:00

Vanochtend zijn we richting Perth Zoo gereden. Een mooie dierentuin en een mooie afsluiting van ons bezoek aan WA.

De camper is ingeleverd (we zitten momenteel in een apartotel, heerlijk wat een ruimte) en morgen vliegen we naar Brisbane.

Nog even wat prachtige plaatjes van Perth.

Fremantle

2010-12-11T18:30:00.002+11:00

Wat een enorm leuk stadje is dat zeg! Vandaag heerlijk koffie gedronken in een treinstel, vervolgens de restanten van de Batavia gezien (enorm interessante Nederlandse geschiedenis, waar de honden overigens geen brood van lusten), waarna we de nodige marktjes ontdekten en dus even bezocht hebben. Nadien richting Cottesloe voor een laatste dip in de Indische Oceaan en nu gaan we richting camping voor ons laatste avondje in de camper.

Ook nog vergeten te vermelden: Rico, Daan en Puck zijn de laatste avond Perth ingegaan om een of ander openluchtconcert bij te wonen. Het was blijkbaar erg leuk.

Rottnest Island

2010-12-10T20:10:00.004+11:00

Gisteravond gezellig uiteten aan het strand. Helaas heeft mij dat een nachtelijk gesprek met de witte telefoon opgeleverd, waardoor ik me vandaag nogal belabberd voelde. Dus toen een ieder lekker aan het snorkelen was, was ik heerlijk aan het lezen.

Vervolgens met zijn allen naar het museum en een rondje eiland gedaan met de bus. Inmiddels zijn we weer "thuis" in de camper en maken we ons op voor de laatste twee dagen Perth en Fremantle.

PS: een leuk weetje: Rottnest komt van het Nederlandse rattennest. De Nederlanders waren de "eersten" die op het eiland landden (niet echt natuurlijk, dat waren de Aboriginals) en zij zagen al die beesten die op ratten lijken (quokka's), vandaar de naam.

Perth en Fremantle

2010-12-09T17:28:00.003+11:00

Gisteren hebben we een enorm leuke dag gehad. Eerst richting Kings Park om daar lekker te wandelen en van het uitzicht over Perth te genieten en vervolgens richting Fremantle. Aldaar zijn we naar de gevangenis gegaan en kregen er een rondleiding. Wat een heftige toestand zeg. Ik kreeg het er koud van. De gevangenis is pas in 1991 gesloten, terwijl de omstandigheden echt erbarmelijk waren. Er hebben zelfs executies plaatsgevonden, maar die uitleg heb ik even gelaten voor wat het was. Hield het al niet droog bij de afdeling solitary confinement. Brrr.

Een camping opgezocht in Fremantle en vanochtend met de boot naar Rottnest Island vertrokken. Hier blijven we een nachtje. Hartstikke leuk, maar wel goed dat we hier niet in het hoogseizoen zijn, want het is nu al een drukte van jewelste.

Hoe dan ook, dit eiland is de enige plek waar je Quokka's kunt bewonderen. Kangaroe's ter grootte van een huiskat. Je struikelt bijna over die beesten. Zo geestig. Vanochtend lekker gefietst en nu gaan we even zwemmen, terwijl Rico en Daan het eiland rond fietsen.

Perth

2010-12-08T11:12:00.002+11:00

Inmiddels zitten we alweer een dag in Perth en hebben gisteren lekker door de stad gebanjerd. We zijn naar het Western Australian Museum geweest, hebben lekker gegeten aan het water en hebben de kathedraal aan een nader onderzoek onderworpen.

En nu zijn we druk in de weer - iets wat ik eigenlijk had willen voorkomen - met een nieuw huis in Engeland. Niet geheel stressvrij, daar we twee (ja inderdaad, twee) opties in Kent hebben gekregen, die we eigenlijk allebei niet leuk vinden.

Niet bepaald prettig allemaal. Dus we zijn onze opties nog een keertje onder de loep aan t nemen. En ik wilde me hier geheel en al niet mee bezighouden; dit had al lang en breed geregeld moeten zijn. Het is nu eenmaal niet zo, dus moeten we er nu - met onze provisorische middelen - mee aan de slag. Het zij zo.

York

2010-12-06T21:35:00.002+11:00

We zijn inmiddels in historisch York aangekomen. We zijn een gedeelte langs de kust gereden (Lancelin en Guilderton, de laatste plaats vernoemd naar de vermoedelijke guldenbuit die tegelijk met het schip de Vergulde Draeck is gezonken in de buurt van het plaatsje), om vervolgens landinwaarts te gaan en via allerlei scenic routes bij Gingin, Toodyay en Northam uit te komen. Uiteindelijk dus in York aangekomen. Een leuk plaatsje, waar we morgen weer weggaan om Perth aan een nader onderzoek te onderwerpen. Daar hebben we tot en met zondag de tijd voor.

Jammer is dat we niet in de Hutt River Province konden, want de route die wij namen was alleen onverharde weg en dat mogen wij niet van de verhuurbazen. Hutt River Province is een soort mini-staatje binnen Australie. Opgericht in de jaren '70 uit onvrede over iets politieks besloot een man zijn eigen staat op te richten. Dat kon toen nog door een maas in de wet. Die is logischerwijs inmiddels gedicht. Zo'n geestig verhaal. Dat wilden we eigenlijk met eigen ogen zien. Helaas.

Sinterklaas

2010-12-06T10:47:00.002+11:00

Was een korte bedoeling. De pakjes waren gisteren al gespot door Sterre, die me vervolgens de oren van de kop heeft gezeurd over de vraag voor wie die waren en of dat de Sinterklaaskadootjes waren, want ze had toch echt een piet op het pakje gezien (???).

Hoe dan ook, er werd een liedje gezongen en een ieder kreeg zijn/haar kadootje en dat was het weer. So much voor Sinterklaas in de bush. ;)

Ik zie dat ik in mijn vlijtigheid geheel en al vergeten ben melding te maken van ons bezoekje aan de Pinnacles. Het is - as we speak - alweer enige tijd geleden, maar mooi was het. Kijk maar naar de foto's. En het regende die dag. Wat tot gevolg had dat de kangoeroe's kwamen drinken op de weg. Dat leverde nog best wel gevaarlijke taferelen op, maar die beesten gaven geen sjoeche. Bleven gewoon zitten waar ze zaten. En dat was wel weer leuk voor de foto.

Cervantes

2010-12-05T20:11:00.002+11:00

Vanochtend zijn we na stapels pannekoeken verorberd te hebben en nog de nodige meegekregen hebbende voor onderweg (poeh, wat een lange zin), vertrokken richting Jurien Bay.

De scenic costal route was saaier dan verwacht, maar amper twee uur later waren we op de plaats van bestemming. Niet dat we het leuk vonden met een grote kraan op het strand en een ongezellige camping ernaast.

En dus maar snel besloten dat we zouden doorrijden naar Cervantes. Dat is dichterbij de beroemde Pinnacles en scheelt morgen dus weer een stuk rijden. Nu maken we ons op voor ons provisorische Sinterklaasgebeuren. Gelukkig is het vrij koud (een graad of 24, ongenakend koud voor deze tijd van het jaar in deze contreien), wat wel aan de sfeer bijdraagt.

Schoenen

2010-12-04T21:21:00.004+11:00

En we zijn inmiddels vier paar schoenen armer. Twee zijn er vervangen, een paar (Sterre's crocs, per ongeluk achtergelaten op het strand van Exmouth) hebben we opgelost door Sterre Daan's crocs te geven. Die waren toch te klein. Het feit dat zijn slippers (lees: mijn slippers, in het kader van het doorschuiven in verband met een missend paar crocs, snappen jullie het nog?) vervolgens gejat zijn leverde wel een probleem op.

En vandaag is Teun zijn crocs op het strand vergeten. Niet handig, want vlak daarna waren we in Northampton en kochten we daar slippers voor Daan en Puck. Helaas was ik toen nog niet op de hoogte van het feit dat zijn crocs kwijt waren. Hij loopt dus nu al de hele dag (hoe Aussie) op zijn blote patatten.

En hij heeft natuurlijk wel een schoen nodig om morgenavond te zetten. :)

Dus morgen maar eens kijken wat er hier zoal te koop is. En dat op een zondag. Maar eerst mag het volk genieten van een pannekoekenontbijt. Geregeld door de mensen van de camping. Hoe leuk.

Dongara

2010-12-04T20:55:00.006+11:00

Via Northampton (waar we twee paar slippers hebben gekocht) naar Geraldton gereden. Meteen richting museum met de opgedoken dingen van de Batavia. Ik heb me daar ook even nuttig gemaakt, want het zou ons bijna ontgaan, ware het niet dat Sterre de dagen telt, maar morgen is het natuurlijk Sinterklaas. Dus maar even vier kleine kadootjes gekocht. Die krijgen ze morgenochtend met de mededeling dat Sint aan zijn neef de kerstman heeft gevraagd de rest te verzorgen. Scheelt wat gesleep ;).

Hoe dan ook, het museum was enorm leuk en ook het volk heeft het nodige opgestoken.

De camping van Geraldton bleek niet je van het, dus doorgereden richting Greenough. Ook niet bepaald top, dus weer verder. Onderweg naar Dongara nog wel een enorm leuk historisch plaatsje gezien (ook Greenough genaamd, ja ja). En op de valreep van de sluiting er nog even doorheen gesjeesd. Nu staan we dus in Dongara op de camping en hebben een eigen badkamer. Woohoo! Da's prettig! ;)

Het leven onderweg is heerlijk. We zien veel, maar het is ook bij tijd en wijle best heftig. We hebben emotioneel gezien een hele moeilijke tijd gehad en dat steekt af en toe goed de kop op. Hartstikke logisch, maar dan is zo'n camper best klein. Je kunt niet efkes alleen zijn. En dat geldt voor ons allemaal. Maar dan bedenken we weer hoe bevoorrecht we zijn, en dan gaan we vrolijk verder met Pipo en Mamaloe spelen. :)

What a ride!

2010-12-04T15:31:00.018+11:00

Gisteren na een lange rijdag in Kalbarri aangekomen. Enorm leuk dorpje aan de mond van de Murchison river.

En vanochtend, nadat we geconstateerd hadden dat de slippers van Daan en Puck gejat waren, heb ik met de drie groters een paardrijtocht gemaakt van anderhalf uur. Waanzinnig wat gaaf. Wel een keer of zes door de duinen gegaloppeerd en dat vinden we natuurlijk errug leuk :). Daan en Sterre deden het meer dan goed. Zo knap van ze. Helemaal daar Daan's laatste keer in de Kangaroo Valley was. Niet bepaald een leuke herinerring.

Puck vond het helemaal te leuk. Dat spreekt voor zich. Leuk detail: ondergetekende zat op Flash. Het paard dat gebruikt is voor de trailer van de film Australia. Al wist de eigenaresse ons te vertellen dat Nicole Kidman het in het echt doodeng vond om op een paard te zitten. Niet dat dat in de trailer te zien was. ;)

Rico en Teun hebben zich in de tussentijd in een familiepark(je) vermaakt.

Hoe dan ook, we zijn nu onderweg richting Geraldton. Via de prachtige cliffs van Kalbarri, het Pink Lake (inderdaad het is roze) en via Port Gregory.

Wat ons overigens opvalt is dat the scenery drastisch is veranderd. Het lijkt nu meer op Toscane, in ons boek. En overigens schijnen we ook enorme mazzel met het weer te hebben. Normaal is het hier nu 45 graden. Dag en nacht volgens de meneer van de manege. Gelukkig is het niet warmer dan een graad of 30. Warm zat vind ik.

Monkey Mia

2010-12-03T11:39:00.004+11:00

Waanzinnig! Vanochtend veels te vroeg opgestaan, maar het was het meer dan waard. We zagen 12 dolfijnen in ondiep water gevoerd worden, onder wie Puck en haar baby'tje. Lief toch? We zagen ook de allernieuwste aanwinst: een baby van 16 dagen (Sonic genaamd, kindje van Surprise). En nu op naar Kalbarri.

Het kan gekker

2010-12-02T18:33:00.002+11:00

Ongelofelijk wat we vandaag weer beleefd hebben! Vanochtend zijn we vanuit Denham richting Monkey Mia gereden. Te laat voor het voeren van de dolfijnen, maar op tijd voor een boottochtje. En wat voor boottochtje! Amai zeg wat een mazzelkonten zijn wij!

Om te beginnen dolfijnen (zelfs een moeder met baby), vervolgens dugongs (ook wel zeekoeien genoemd en ook hier weer een moeder met kind), zeeslangen, haaien (citroenhaai) en een loggerhead turtle (weet even niet de naam in het NL's, maar GROOT was tie). Woohoo!

En we mochten ook in het net dat achter de boot aansleepte. Teun vond dat zo lachen, leuker dan Luna Park EN Wizzy World samen. Nou dat zegt wat. Helaas moesten hij en ik eruit, want door zijn geringe gewicht werd hij door de kracht van het water bijna de zee ingegooid. Toen zijn we maar in het net op het vooronder gaan liggen. Je kunt het erger treffen! ;)

Denham

2010-12-02T00:00:00.008+11:00

Vandaag hebben we weer een enorm stuk gereden richting Denham (Shark Bay), het meest westelijke plaatsje van het Australische vaste land. Een waanzinnig saai stuk weg, met de meest spectaculaire vergezichten. Onderweg in Carnavon en bij de Telegraph Station uitgestapt. Prachtige stromatolieten gezien en 's avonds gegeten bij een restaurant dat geheel en al is gemaakt van blokken schelp. Enorm leuk en super gezellig. Doet me echt denken aan een Nederlands restaurant en dan heb ik het nog niet eens over het heerlijke eten. Net als gisteren in Coral Bay overigens. Heerlijk die vis die een uur tevoren nog in de baai te vinden was. ;)

Hoe dan ook, we werden zelfs nog geinterviewd voor de Koreaanse televisie. Met vermelding van Guus, dat spreekt voor zich. Morgen Denham en Monkey Mia aan een nader onderzoek onderwerpen.

Waanzinnig

2010-11-30T18:32:00.003+11:00

We zijn net terug van een snorkeltocht in Coral Bay. Wauw is echt een understatement! We hebben de meest prachtige vissen gezien, een Reef Shark, meerdere zeeschildpadden en prachtig koraal. Wat een waanzinnige ervaring! Helemaal voor mij, daar ik nooit heb durven snorkelen. Vond het doodeng, maar vandaag was ik helemaal onder de indruk van wat ik zag. Ik had helemaal geen tijd om bang te zijn. En de kids hebben het echt waanzinnig gevonden. Ik ben onder de indruk van hun zwemkunsten, want die stroming was echt wel heftig, maar ze zwommen erdoorheen alsof het niets was. Ik was en ben doodop. Maar errug voldaan!

Hieronder nog wat foto's die de duikmeneer van ons heeft genomen.

Mooi

2010-11-30T11:57:00.002+11:00

Gisteren, in verband met geen internetverbinding, niet kunnen posten. Vandaag wel. Met moeite, want we rijden nu richting Coral Bay.

Gisteren rond Vlaming Head gereden. Echt zo mooi. Bij Turqoise Bay gesnorkeld. En Daan heeft de schrik van zijn leven gehad: een drie meter lange hamerhaai op nog geen meter van hem vandaan. Ik heb hem nog nooit zo snel zien rennen. Voor zover mogelijk in het water met flippers aan.

's Avonds zijn we naar Jansz Beach gereden in de hoop eieren leggende zeeschildpadden te zien. Geen schildpad gevonden, wel veel sporen en een pracntige sterrenhemel met drie vallende sterren. Te mooi!

Exmouth

2010-11-28T22:20:00.003+11:00

Vandaag zijn we na een rit van zo'n 600 km in Exmouth aangekomen. Het is hier net zo droog en dor als we tot nog toe hebben gezien, maar met een verschil: er schijnen prachtige stranden te zijn en de nodige wilde beesten. Met eentje hebben we al kennisgemaakt: een emu die hier op de camping rondwandelt op zoek naar eten. Te geestig.

Saai

2010-11-27T21:04:00.002+11:00

We zijn momenteel in Karratha. Saai is een understatement. We hebben in de afgelopen twee dagen kilometers gemaakt om uit dit ongezellige mijnlandschap te komen. Morgen hopen we in Exmouth aan te komen.

Het landschap is droog en dor, de hitte is enorm en het enige dat je ziet zijn afgrijselijke mijntoestanden. De camping is dan ook vergeven van de mijnwerkers die op de camping wonen. Ben blij dat wij morgen weer weg mogen.

Horizontal falls

2010-11-25T20:32:00.002+11:00

Geen foto's, want blogger heeft zijn instellingen voor de ipad nog niet veranderd, maar wat was het mooi! Vandaag zijn we met een vliegtuigje over de Horizontal Falls gevlogen. Die waren mooi, maar de rest van de Kimberleys (we vlogen over een azuurblauwe zee met honderden eilandjes) waren wat mij betreft nog veel mooier. Zo bijzonder om dit te mogen zien en te mogen meemaken. Halverwege bij Cape Leveque iets gegeten en daarna een duik genomen in de warme Indische Oceaan. De eerste keer voor ons allemaal. Daarna nog getracht het nodige gedierte te spotten in de oceaan. Er is een manta ray, zeeschildpad en een dugong (zeekoe) gespot, maar niet door mij. Ik heb niets gezien. Helaas pindakaas.

En nu gaan we nog even van de luxe van het resort genieten, want morgen gaan we richting Port Hedland met de Pipowagen. We hebben er zin an!

Vertrek

2010-11-24T13:08:00.004+11:00

De laatste dag was best heftig. Afscheid van de buren, de enorme container die gevuld moest worden, noem het maar op. Ben overigens benieuwd of alle 420 dozen uiteindelijk in de container pasten, want wij zijn maar weggegaan. Op verzoek van de verhuizers. Het is tenslotte handiger inpakken zonder vijf mensen om je heen.

En niet te vergeten, we moesten ook nog naar het eindejaarstoneelstuk van Sterre. Een soort vrije vertolking van Sneeuwwitje. Hartsikke leuk, maar nogal onhandig zonder auto. Die was die ochtend opgehaald door de blije nieuwe eigenaren. Ik merk dat er zoveel gebeurde die dag dat het me bijna duizelde. Dat begon al 's ochtends vroeg met een huilende buurvrouw die afscheid kwam nemen. Te lief. En nee, ik heb amper geslapen die nacht. Mijn hoofd duizelde teveel van alle dingen die er nog moesten gebeuren en die ik moest onthouden. Arme Rico was zo druk, die was pas na middernacht thuis. En dan lig je dus midden in de kamer die jarenlang heeft dienstgedaan als woonkamer... zo gek allemaal. Bijna niet te behappen.

En op de valreep kregen we nog superlieve kadootjes van onze buuf en heeft Jacqui Puck nog meegenomen om te spelen. En toen konden we eindelijk met veels te veel bagage de taxi in richting stad. Niet zonder tranen, dat spreekt voor zich.

Rico opgehaald van zijn werk en richting appartement. Spullen gedumpd en hupsakee naar de Sydney Tower voor een bijzonder afscheid van de stad die we ruim vijf jaar ons thuis mochten noemen.

Eindelijk!

2010-11-23T20:20:00.001+11:00

Kan ik weer van me laten horen! Wel even wennen met een iPad, maar mij hoor je Niet klagen. Wel over het feit dat dit ding zijn eigen woorden verzint.

Hoe was het afscheid? Behalve heftig? Heel heftig! En heel mooi. Zoveel liefde en zoveel warmte.

En nu zitten we in bloedheet Broome bij te komen. Rico is net geland en we gaan nu even zwemmen. Later meer.

Ongelofelijk

2010-11-17T23:04:00.000+11:00

Het is inmiddels 23.00 uur en ik ben eindelijk klaar. Rico is nog niet thuis. Drie van de vier aapjes ligt te slapen en de laatste was MOET nog in de droger, want dat zijn onze schone kleren van morgen... maar de droger is bezet... drukke dagen voor onze droger ;-)

Nu ga ik echt slapen. Dit is voorlopig waarschijnlijk de laatste posting, daar morgen het internet wordt afgesloten, wij vrijdagochtend heel vroeg richting Broome vertrekken en Rico (met iPad) pas dinsdagmiddag aankomt in Broome. Even stilte dus... ik ga even genieten van de rust :-)

Nieuw blog

2010-11-17T21:31:00.002+11:00

En omdat ik toch aan het uitstellen ben: mijn nieuwe blog.

We gaan tenslotte aan een nieuw avontuur beginnen. En ik vind: Down Under is nu nog efkes geldig, maar vanaf dat we in Londen wonen niet meer.. vandaar het nieuwe blog (en de nieuwe maffe titel Eef Up Above, dit in het kader van: het tegenovergestelde van Down Under). Het zal in het Engels zijn, want ik vind het leuk om mijn ervaringen ook met mijn Australische vrienden te delen, maar ik ben meer dan bereid om een vertaling te maken voor wie dat wil. Laat maar weten.

Vooralsnog zal onze reis gewoon op dit blog te zien zijn. Dat valt tenslotte nog onder Down Under. :-)

PS: ik heb nog steeds niet gepakt. Wel gewassen EN gestreken EN spullen gezocht (en niet gevonden) EN veel postings gemaakt EN... veel uitgesteld. Dat geldt ook vind ik. ;-)

De Stampertjes....

2010-11-17T20:54:00.000+11:00

En zo slapen wij vanavond.. de laatste avond in dit prachtige huis, dat ons bijna 5 en een half jaar zo'n mooi onderdak heeft gegeven.... nog even genieten met z'n zesjes.

Puck Clap Out

2010-11-17T18:52:00.000+11:00

Wat een dag weer... vandaag had Puck haar clap out. In eerste instantie wilde ze het niet, maar uiteindelijk heeft ze toch besloten het te doen. En daar ben ik enorm blij om. Want zoiets maak je niet al te vaak mee. Kijk maar mee. Vooral het laatste moment, dat haar juf Margaret haar dag zegt doet mij veel. Zo'n bijzondere vrouw. Wat een wereldjuf. Ik zou haar zo mee willen nemen naar Londen. We zullen haar enorm missen.

Toen ik aankwam op school om Puck's clap out mee te maken waarschuwde Margaret me al: het was een toestand in de klas. Allerlei huilende meisjes. Vooral Zelia had het zwaar te pakken. Wat een verdrietig meisje zeg. Ik vond het echt afgrijselijk, voelde me meer dan verantwoordelijk voor ons vertrek. Volgens haar moeder was dit al weken gaande. Waanzinnig mooi wel dat lieve Puck zulke prachtige vriendschappen heeft opgebouwd, die zo'n reactie teweegbrengen. Om maar weer eens in een cliché te vervallen: we zijn bevoorrechte mensen. En niet een klein beetje.

Hoe dan ook, het was ook Teun's laatste dag. Heel spannend allemaal. Veel knuffels, veel liefde, veel dag zeggen. Hoe bijzonder allemaal. Heather en Michelle hadden zelfs een soort "afterparty" voor mij georganiseerd: champagne in het park. Hoe geweldig! :-) Ben wel lichtelijk teut, want die bende komt hard aan als je moe bent... ;-)

Verder nog even een foto van onze Jacaranda, die het gepresteerd heeft om zich voor ons vertrek nog van zijn/haar mooiste kant te laten zien. Yeah! :-)

Vandaag ook heerlijk koffie gedronken met Els (en Paul). Altijd gezellig, ondanks alle onderbrekingen van waterbedden- en kasten-uit-elkaar-haal-mensen.
En ook Carole kwam nog even dag zeggen. Heerlijk samen spring rolls gegeten (ja Mariëlle, die wij ook altijd aten) en herinneringen opgehaald.

Vooral ook veel gehuild.

En vanmiddag, na de clap out en na de champagne, had ik nog Tom in huis. Daan en Sterre zijn meegegaan met Heather om respectievelijk met Jack en Angus te spelen. Puck was bij Alex thuis.
Tom is een speciaal geval. Hij en Teun hebben een hele speciale band. Toen zijn moeder hem kwam ophalen, verstopte hij zich achter een paar dozen en weigerde erachter vandaan te komen: hij wilde NIET mee. Hij wilde bij ons blijven.

Ga dan maar eens met een verdrietig 6-jarig schatje de discussie aan. Hij was echt heel erg volhardend. Huilen, zich aan mij vastklampen, zich aan een stoel vastklampen, vragen "waarom moeten jullie gaan?"... noem het maar op. Zo verschrikkelijk schrijnend. Zo verdrietig. Want je KUNT een 6-jarig schatje niet uitleggen waarom je zijn beste vriendje meeneemt naar de andere kant van de wereld. En terwijl ik dit schrijf moet ik huilen.
Wat een verdriet voor al die lieve kinderen. En wat zullen we ze missen.

We zijn zo verschrikkelijk rijk, dat we al die lieve mensen onze vrienden mogen noemen. Dat we al die lieve mensen in ons leven hebben en dat we ze in ons hart zullen meenemen naar Londen. Echt, ik kan het met geen pen beschrijven wat ik voel. Het is verdriet, maar het is vooral een gevoel van ENORME dankbaarheid, een gevoel van ENORM bevoorrecht zijn, een ENORM gevoel van gezegend zijn.

En ik had al twee dagen geleden mijn eigen tas moeten pakken en het is me gewoon niet gelukt vandaag. Ik moet er zo toch echt aan. Ook ik moet tenslotte dat vliegtuig in met - al waren het maar een paar - spullen.

Geen excuses meer. De was draait, het rapport van Daan is gehaald in Terry Hills, Daan en Sterre komen zo thuis, het moet nu echt gebeuren. Wacht nee, ik moet nog voor eten zorgen. Maar daarna. Echt, dan ga ik het doen.

Zo snel als het gaat..

2010-11-16T19:15:00.000+11:00

Ongelofelijk zo snel als het gaat.. de bovenste collage is van alle dozen die zich inmiddels opgestapeld hebben in huize O. en de onderste is van Sterre (links) en Puck's (rechtsboven) lege kamers en van de zich verzamelende bagage voor onze grote reis.

Voor nu ben ik moe, moe, moe, moe. En al is het vroeg: ik ga zo mijn mandje in.. welterusten!

Het is begonnen!

2010-11-16T11:12:00.001+11:00

Het is begonnen! De heren zijn gearriveerd en de dozen worden - as we speak - in een noodtempo ingepakt.

Grappig genoeg besloot Teun vanochtend zijn All Blacks-shirt (het rugby team van Nieuw-Zeeland) te dragen. Iets dat hij niet vaak doet. Ik dacht nog bij mezelf: daar gaat hij vast iemand heel blij mee maken. En jawel hoor! Sonny van OSS (het verhuisbedrijf dus) is een Maori uit Wellington (hoofdstad van Nieuw-Zeeland). Hoe bijzonder is dat? Jullie begrijpen: daar moest een foto van gemaakt worden :-)

Teun's 6-9 dansje

2010-11-15T19:44:00.000+11:00

In het kader van: ik ga nog even door met dankbaar zijn: vandaag heb ik een privé-voorstelling gehad van de twee dansjes die Teun zou uitvoeren tijdens de 6-9 Presentation, ware het niet dat we dan in Western Australia zitten.

Ik vind het zo enorm lief dat de leraar van Teun dat voor me heeft gedaan... ik was er stil van. Wat een bijzondere mensen toch allemaal.

Afscheid...

2010-11-15T13:04:00.000+11:00

nemen bestaat niet... we gaan wel weg maar verlaten jullie niet...

Zo voelt het heel erg.

Wat een geweldige dag hebben wij gehad. Omringd met zoveel liefde, warmte en gezelligheid. Ik had het niet durven dromen. Zo speciaal als deze dag voor ons was.

Eerst zaterdagnacht met zeven logerende vriend(innet)jes van Daan en Sterre. Slecht geslapen, dus al moe bij het opstaan. Gaf niets... gewoon doorgaan en veel koffie drinken :-)

Om 1 uur stipt stonden de eerste gasten op de stoep en het bleef gezellig tot en met 8 uur 's avonds. Om 10 uur waren Rico en ik doodop en helemaal tollende van alle indrukken en alle gezelligheid. Ik kon er vannacht niet van slapen.

Ik blijf het zeggen en ik meen het zo rechtstreeks uit de grond van mijn hart: hoe bijzonder rijk zijn wij dat we dit allemaal mogen meemaken, hoe gezegend en vooral dankbaar wij zijn, is met geen pen te beschrijven. En dat nemen we mee naar Londen. In ons hart. Vandaar: we nemen niet echt afscheid.

Alle lieve mensen: heel veel dank voor 5 (en bijna een half) prachtige jaren.

We zijn er (bijna) klaar voor...

2010-11-14T12:39:00.000+11:00

ons afscheidsfeestje....

Prachtige dag

2010-11-13T13:38:00.000+11:00

Wat een prachtige dag is het vandaag. Ruim 30 graden en Sterre en Teun waren lekker aan het badderen. Daan is in de tussentijd in de bios te vinden met zijn vrienden en Puck heeft een afscheidsfeestje bij grote vriendin Georgia. Zo lief allemaal. Ik geniet en vind het allemaal even mooi. Voel me met de dag bevoorrechter.

Rico heeft de heren naar Hornsby gebracht voor de film en is in de tussentijd boodschappen aan het doen voor morgen. Ons grote afscheidsfeest. Ik ben gestopt met tellen. Ik geloof dat er veel mensen komen en omdat warm weer is voorspeld hebben we VEEL drank nodig.

Ik zeg altijd maar zo: hoe meer zielen hoe meer vreugd, oftwel: the more the merrier! :-)

Jacaranda

2010-11-13T11:23:00.000+11:00

Sterre maande me vanochtend naar het station te rijden en het bruggetje over te steken dat zij elke dag oversteekt.

'Kijk Mam, dat bedoel ik nou!' Wauw, is het enige antwoord.

Prachtig. Wat zullen we deze mooie boom missen. En wat ben ik blij dat ik 'm nog in bloei heb zien staan.

Graduation Dinner

2010-11-13T11:16:00.000+11:00

Puck heeft gisteravond haar Graduation Dinner gehad. Het was een groot succes. Ze hebben heerlijk gedanst, plezier gemaakt en nou ja.. het was top!

Kees is weg

2010-11-12T08:50:00.000+11:00

Vandaag heb ik met pijn in mijn hart afscheid genomen van Kees. Hij gaat vier maanden in quarantaine. Ik ben er echt even ziek van.

Afscheid

2010-11-11T12:33:00.001+11:00

En ja het is nu toch echt begonnen: afscheid nemen. Vandaag van Theresia van Baker's Delight, mijn bakker, en de allerliefste kassamevrouw van Franklin's.

En vooral bij Theresia had ik het zwaar. Zij is degene die mij voor het eerst het gevoel gaf dat ik hier "belong". Ze is een oudere Indonesische vrouw met een hart van goud.

Verder vandaag Emily gedag gezegd (ook zoiets) en kadootjes gekocht voor de leerkrachten van de NMS. Het voelt even zwaar, heel zwaar. Want amai, wat hebben wij hier een bevoorrecht leven. Wij zijn maar gezegende mensen dat we dit allemaal mogen meemaken, en zoveel lieve mensen hebben mogen ontmoeten.

Ik draag ze allemaal mee in mijn hart. En dat huilt nu een beetje.

Geestig!

2010-11-11T08:27:00.002+11:00

Nog efkes snel een leuke foto van gisteren. Dit is toch enorm lachen?? Met dank aan Siska. :-)

Puck's project

2010-11-10T16:09:00.000+11:00

Puck heeft op school een project gemaakt, maar wil het niet mee naar huis nemen. Ze staat het af voor de tentoonstelling die wij niet meer mee zullen maken. Vandaar dat ik er wat foto's van gemaakt heb. Ik vind het enorm creatief met al die verschillende materialen. Met dank aan juf Anne-Marie!

Kris Kringle

2010-11-10T16:04:00.000+11:00

Wat een gezelligheid weer... ook dit jaar was er weer een Kris Kringle lunch bij Iris thuis met de Pymble dames! Maar omdat het deze keer Els en ondergetekende zijn die de bende gaan verlaten, werden we enorm verwend! Met de meest geweldige kado's! Een Aussie handdoek, een "neus"beker, Aussie kerstbal, prachtige kangoeroe-sleutelhanger, wijn, waanzinnig leuke Australië en kangoeroe koekjesvormen, etc. Te leuk voor woorden.

Lieve dames: enorm bedankt! :-)

Cecil the Bee

2010-11-08T18:17:00.000+11:00

Te geestig.. dit is dus een jongen die hand- en spandiensten verleend op de Montessorischool van het volk. Het filmpje is opgenomen in Turramurra, een dorpje naast ons (Turramurra is van Pymble wat Naarden van Bussum is of andersom daar wil ik vanaf zijn)... enorm maf....

Topdag!

2010-11-07T19:33:00.000+11:00

We hebben vandaag een heerlijke dag gehad. Rico vertrok vanochtend bijster vroeg (6 uur) richting stad, want hij en Daan gingen 90 km fietsen, van Sydney naar Wollongong. Een fundraiser voor MS en geen wedstrijd, maar een soort leuke manier om een mooie tocht te maken.

Daan heeft het meer dan fantastisch gedaan. Volgens zijn vader (die geheel en al niet bevooroordeeld is ;-)) de nieuwe Peter Winnen. Super. Ik ben in ieder geval enorm trots op Daan. Zo knap van hem.

De dames, Teun en ik hebben ons in de tussentijd vermaakt met de Family Fun Day op Northside. Terwijl ik heerlijk in de zon een kopje koffie dronk en met dees en geen aan het kletsen was, waren Puck, Sterre en Teun aan het rock climben, midgetgolfen, autootjes racen en wat al niet meer.

Ook ondergetekende heeft zich in een harnas gehesen om te gaan rock climben. Met blote voeten (en een kort rokje, gelukkig mèt legging ;-)) is het nog wel aanpoten, want erg pijnlijk aan je voeten en omdat je dat gaat compenseren met je handen, heb je dus aan beide pijn. En grappig genoeg is het engste dus om je vervolgens over te geven aan het ding en je je te laten zakken. Veel enger dan het hele klimmen zelf. Maar onwijs leuk om te doen!

En in het kader van ons met rasse schreden naderende afscheid hebben op vrijdagavond Tom hier gelogeerd en op zaterdagavond Georgia. Respectievelijk besties van Teun en Puck.

De muren zijn nu echt kaal aan het worden. Sterre's kamer is nu ook leeg en ik ga morgen aan de slag met de keuken/woonkamer en de veranda. Nog maar heel even.....

November Fest

2010-11-06T13:31:00.000+11:00

Vandaag was het November Fest van de GISS. Enorm jammer, want het regende de hele tijd en ze hebben zoveel tijd en geld in de organisatie gestopt. Zonde gewoon. Maar het was leuk: een spookhuis, kussengevecht, reptielen, enorme glijbaan, noem het maar op. En natuurlijk de nodige eettentjes, onder andere met bratwurst (tja dat kan niet missen natuurlijk) en wat al niet meer zij.

Morgen weer zoiets: de Family Fun Day van NMS. Altijd leuk dit soort weekenden. :-)

Nog een keer....

2010-11-02T12:50:00.000+11:00

Afscheid: laatste keer Nederlandse school voor Sterre en Teun, Puck gisteren voor het laatst paardrijden.... :-(

en word ik vandaag gebeld door een mevrouw die in de buurt de Louise Hay workshops gaat geven en al mijn gevoelens over vorig jaar werden weer even opgerakeld... heb ik daar zin in?? Nee.. maar soit, blijkbaar moest dat er ook nog even uit...

En...

2010-11-02T12:08:00.001+11:00

ik kan me niet eens volvreten met heerlijke suikerrijke en dus slechte meuk....

en moet de afwas zelf doen, want de afwasmachine is weer eens kapot (3e keer in hele korte tijd; gelukkig kan afwassen ook helend werken ;-))....

en moet steeds op reparateurs wachten, want ook de wasmachine heeft het begeven en is net vervangen... maar gelukkig heeft elk nadeel zijn voordeel: de slechte machine (was heel vaak kapot, maar wist heel vaak het "kapotte deel" te ontwijken) is vervangen door mijn geliefde Miele (en nee, ik ben geen reclame aan het maken...)...

en ben politie-agent aan het spelen richting ouders van de school van Puck. Moet het graduation dinner organiseren voor de 6e klassers (8e groepers), maar amai die ouders, wat een slecht georganiseerde toestand... de einddatum voor inschrijvingen was afgelopen vrijdag, maar tot op de dag vandaag van 2 ouders van kinderen die in groep 8 zitten niets gehoord... Leuk zulke betrokkenheid bij je kind... ARRGGGHHH!

Moet ik even doorgaan???

Nee, want vanaf nu gaat het GOED! :-)

Gewoon even van je afschrijven kan al een heerlijk helend effect hebben.

Emo

2010-11-02T10:54:00.000+11:00

Vandaag voel ik me bijster emotioneel. Er gebeuren zo verschrikkelijk veel dingen in mijn leven momenteel dat het me een beetje duizelt.

De verhuizing nadert natuurlijk met rasse schreden en dat maakt dat ik me per dag emotioneler ga voelen over ons leven hier. We hebben zoveel opgebouwd in de afgelopen vijf jaar. En dat realiseer je je (ernstig genoeg) pas goed als je weggaat.

Verder zijn er in NL de nodige mensen met wie het momenteel niet zo goed gaat en amai, dat gaat me echt niet in de koude kleren zitten. Wat een verdriet. En wat ben je dan ver weg. Getsie.

Halloween

2010-10-31T21:14:00.000+11:00

Vandaag was het het bekende Halloween. Buurvrouw Jackie had een straatfeestje georganiseerd bij ons voor de deur. Enorm gezellig. Het was een hitte van jewelste, maar daar maakte de enorme bui die volgde gelukkig een einde aan EN het werd daardoor nog gezelliger: iedereen al schuilende onder de parasol! :-)

Even later kon het volk alsnog gaan trick or treat-en en ze kwamen dientengevolge thuis met vrachtwagenladingen snoep. Nog maar eens bezien wat we daarmee gaan doen.

Extraordinary Ordinary

2010-10-28T17:02:00.000+11:00

Puck had vandaag weer haar Extraordinary Ordinary en deze keer deed ze het over Nelson Mandela en Stephenie Meyer. Enorm interessant (een mens komt nogal wat te weten op deze manier :-)) en top om te zien hoeveel werk ze erin heeft gestopt.

Gestresst??

2010-10-27T08:16:00.001+11:00

Ga hier dan even lekker voor zitten... heb het zelf nog niet geheel en al gedaan... maar vermoed dat het erg prettig is :-)

Genietze!

My business?

2010-10-26T17:07:00.001+11:00

Ongelofelijk... ik was net even in een staat van wauw... hoe is dat nog mogelijk in deze tijd??? Daan, Puck en ik liepen zojuist via de achteruitgang van ons bruisende lokale winkelcentrum richting de auto en liepen achter een meisje met een enorme winkelwagen vol broodjes. Ik schat zo'n 500. Ik had al een donkerbruin vermoeden, maar wilde het toch met eigen ogen zien. En ja hoor! De hele bende verdween zo in de prullenbak!

Waarop ik tegen dat meisje zei dat ik begreep dat zij niet "in charge" was (en dat het dus niet aan haar was om dat te bepalen), maar of ze ooit van de Voedselbank had gehoord??? Dat er - ook in Sydney - genoeg mensen zijn die heel blij zouden zijn met 1 broodje, laat staan met zoveel. Ze vond het geen grap en wimpelde me af met de mededeling dat het "non of my business" was. Daar had ze natuurlijk geheel en al gelijk in, maar jeetje... - en misschien overdrijf ik enorm - maar ik vond dat het echt niet kan.

Wat vind jij?

PS: over het weekend valt niet bijster veel te zeggen... gewoon gezellig... zaterdag bezoek van mij verder onbekende Nederlanders... zondag kwam Fauve weer gezellig langs en zijn we met z'n allen naar de film gegaan. Strand was geen optie: het regende pijpenstelen.

Tussentijd

2010-10-20T20:18:00.000+11:00

En in de tussentijd vermaken we ons prima: het is heerlijk weer aan het worden en de kinderen hebben van het weekend voor het eerst in het zwembad gelegen.

Zaterdagavond hebben we bij vrienden gegeten en dat was erg gezellig. Hele lieve mensen. We zullen ze nog node missen. Vooral Daan zal daar last van krijgen. Zoon Michael is een hele goede vriend van onze Dani.

Verder hebben we bijster weinig gedaan.... gewoon lekker niks. Genieten van het feit dat we hier nog zijn.

Poeh poeh...

2010-10-20T20:15:00.000+11:00

Wat een gedoe... hadden we leuk bedacht dat Beaconsfield het moest worden.. is dat niet handig, want de scholen daar zijn vol. De dames van de relocation agent willen pas over een maand beginnen (volgens hun komen dan pas de huizen op de markt die begin januari beschikbaar zijn), maar wij zijn er inmiddels achter dat dat eigenlijk (voor vooral de scholen) veels te laat is. Om die reden is Rico zich nu als een gek in de materie aan het verdiepen.

Momenteel richten we ons op drie plekken: Maidenhead in Berkshire, wat een ramp is om een school te vinden, Chalfont St. Peter in Buckinghamshire, een stuk makkelijker en er is vandaag een derde bijgekomen: Sevenoaks in Kent. Vooral de laatste blijkt een stuk makkelijker te zijn als het om scholen gaat.

Wie had gedacht dat het zo'n gedoe zou zijn zeg??? Ik wist dat het niet eenvoudig zou worden, maar in Maidenhead willen ze ons zelf zien. Nogal onhandig als je ergens tussen Australië en Engeland aan het zweven bent. Rico is in ieder geval goed bezig en daar ben ik enorm blij om.

En onze vijf weekse reis is wel bijna geregeld. We gaan echt leuke dingen doen (een mens kan het maar slecht hebben):

op 18 november vertrekt de container met onze spullen en op 19 november ga ik met het volk richting Broome (Western Australia). Rico blijft dan nog werken tot en met de 22e. Hij komt de 23e ook naar Broome. Daar blijven we even op onze gat zitten (poeh poeh, even bijkomen van al het gedoe), om vervolgens een camper te nemen die ons richting Perth rijdt (nou ja, dat rijden doen we natuurlijk zelf).

Van Perth vliegen we naar de Gold Coast (Queensland).... om daar naar Dream World en Wild Water World te gaan (de Gold Coast is het Mekka van de themaparken in Oz). Van Brisbane naar Sydney terug, en dan door naar Hawaii (:-))... en vanuit Hawaii vliegen we door naar NY om aldaar Kerst te vieren.

Op 29 december hopen we dan gezond en wel in het Londense aan te komen. Daar huren we dan nog een week een appartement in de stad, om begin januari ons huurhuis te betrekken (met of zonder onze eigen spullen, dat valt te bezien... anders krijgen we huurmeubelen).

Op 3 januari moet het volk dan weer richting school en omdat ze deze keer allemaal een uniform nodig hebben, zullen we dus verplicht aan de shop moeten. Marks & Spencer here we come :-)

Het is begonnen...

2010-10-13T13:09:00.000+11:00

Het voor en het na effect.

Van de week hebben we officieel de huur opgezegd. Dan krijg je dus een bevestiging thuis met een bijlage, waarin staat in welke staat het huis moet zijn als je het weer oplevert. Amai, ik kreeg het koud om mijn hart. Een lijst met 18 punten.. en niet de minste: "Walls and doors to be cleaned of all marks". HELP!!! Na vijf jaar met vier kinderen en een hond?? Wie heeft dat bedacht???

Toch maar even bellen voor de zekerheid. Gelukkig is onze mevrouw coulant. Ze zegt dat het een standaardbrief is en dat wij er al ruim vijf jaar wonen en dat dat echt niet van ons verwacht wordt... gelukkig maar... want toen we ons huis kregen, moesten we een aparte clausule ondertekenen dat we NIETS aan de muur zouden hangen. Dus niet met plakband, niet met BluTack, niet met spijkers, noch met enig ander hechtmiddel. En omdat ondergetekende niet in een steriele bende wil wonen, is er (natuurlijk) toch het nodige aan de muur gekomen. Met als gevolg: veel spijkergaten, veel achtergebleven plakband en bluTack. En dat moet nu weer weggehaald worden. Voor zover mogelijk, dat spreekt voor zich. Maar dat er "marks" zullen achterblijven is helaas niet te vermijden.

En omdat de tijd altijd sneller gaat dan je denkt en er altijd onverwachte dingen kunnen gebeuren ben ik maar vast begonnen. Heel ongezellig, maar het is niet anders. Ik heb nog een kamer of vier te doen, dus ik zal me niet vervelen.

Proces

2010-10-13T11:54:00.000+11:00

We zitten midden in het proces van regelen en afscheid nemen. En ik vind dat steeds moeilijker worden... gek genoeg.

Australië (voor zover een land daartoe in staat is natuurlijk ;-)) heeft het me niet altijd makkelijk gemaakt. Maar nu het afscheid nadert ga je dingen met een andere bril bekijken. Ik had het er gisteren met Els over. Ook zij gaat Oz verlaten en ervaart het hetzelfde.

Mensen zijn zo positief hier. Zo aardig. En toen ik even terug was in NL viel me op hoe intolerant het Nederlandse volk is (ja ja, ze generaliseert ik weet het). Als je verkeerd rijdt en je wilt in een andere baan... amai zeg... met pijn en moeite mag je er bij god's gratie tussen. Je zou er bijna van op je knieën gaan. En het was zo'n mooi weer toen we er waren. We hebben heel veel buiten gezeten en zonder jas rondgelopen (we hadden überhaupt geen jassen bij ons, we weten amper nog wat een jas is). Maar op de radio werd omgeroepen dat er op maandag echt geen zon te zien zou zijn: ik heb niets anders gezien dan zon die dag. Zelfs buiten in de zon zitten eten met Heleen en Puck. Je vraagt je dan dus af waar dat vandaan komt?

Hier in Oz beginnen mensen met een vriendelijk woord. Goh wat zit je haar leuk of wat heb je een leuk vest aan.. die kleur staat je goed.. weet ik het. Zo'n opsteker. En dan moet het gesprek nog beginnen. En ja ze zeuren heus wel eens een keer (en ja, ook over het weer).. maar an sich: vriendelijker kan bijna niet. Zo gezellig kletsen in de winkels. Niets geen gegrom of wat dan ook. En laten we wel zijn: de levensstandaard is hier voor sommige mensen echt een STUK lager dan voor mensen in NL. In de supermarkt STAAN oudere dames achter de kassa de tasjes in te pakken van mensen. Zou in NL niet gebeuren. Krijgt de supermarkt gelijk de arbowet-politie op zijn dak. En terecht. En toch zijn die mensen zo lief. Zo vriendelijk. Vrijwel altijd een glimlach en altijd gezellig.

Wat zal ik hen missen: al die lieve mensen bij de Baker's Delight, Franklins, Sushibar, health food shop, noem het maar op... en ik weet dat ik ze in Engeland heus wel weer zal vinden... maar toch......

Dee Why

2010-10-10T17:38:00.000+11:00

De nacht is super verlopen. We gingen allemaal laat naar bed en stonden laat op. Geen gedoe dus. Heerlijk.

We wilden wel even frisse Australische lucht opsnuiven, dus gingen we naar Dee Why. Eerst even wat eten (en bedenken waar we heen willen tijdens onze lange reis.. hoe vervelend ;-)) en dan lekker spelen en doen op het strand. Voor mij betekende dat veel foto's maken. Voor Rico en de kids betekende dat voetballen, overgooien, alles met een bal.

Op de terugweg hebben we Kees gehaald bij de hondenoppas. We zijn compleet. Voor zolang het duurt, want als we eenmaal weggaan moet Kees lange tijd in quarantaine. Ongezellig, maar helaas noodzakelijk voor Engeland. En elk nadeel heb z'n voordeel: kunnen wij rustig inburgeren en Kees verwelkomen in een "gesettled huis".

Retour afzender

2010-10-10T17:21:00.001+11:00

En zo ben je alweer twee weken verder en ben je koffers aan het pakken. Maar niet zonder veel mensen gezien te hebben en veel genoten te hebben.

Vooral de kinderen hadden er deze keer meer moeite mee om naar huis te gaan. Want dat huis is niet lang ons huis meer. Een nieuw leven aan de andere kant van de aardbol wacht ons. Spannend en leuk en doodeng en gaaf en nou ja, de hele bende. Dat maakte dit afscheid anders dan andere keren. Ook voor mij overigens. Maar dat moge duidelijk zijn ;-)

Dank je wel lieve Oma, Bommie en Bonpa, Jacq, Chris en alle andere mensen die ons zo warm onthaald hebben. Alsof we nooit zijn weggeweest. We zijn rijke mensen.

Bonpa 80

2010-10-10T17:15:00.001+11:00

De dag na terugkomst vierde mijn lieve vader zijn 80e verjaardag. Eigenlijk een maand te vroeg, maar speciaal voor het Australische deel van de familie (min Rico) werd het een maand vervroegd.

Wauw, wat was dat gezellig zeg en zo speciaal om iedereen samen te zien. Het deed me veel. Zoveel dat ik het niet droog hield tijdens Sander's speech (niets nieuws onder de zon, mijn familie staat bekend om het gesnotter; maar in dit geval had het denk ik ook te maken met het bezoekje aan Londen en alle gevoelens en gedachten die daarbij kwamen). Hoe dan ook, een speciale dag voor een speciaal mens.

Londen

2010-10-10T17:05:00.000+11:00

Oh wat flauw... oh wat kinderachtig... maar in mijn boek te geestig om er niet bij te doen... ;-)

Hoe dan ook... Londen. Een heerlijke tijd met Mariëlle en ook Marike. Laatstgenoemde was zo lief om ons de eerste dag hele enden rond te rijden. Helaas moest Marike het bekopen met een dag lang ziek zijn... minder prettig, om het maar eens zacht uit te drukken.

In de tijd dat Marike in bed lag, reden Mariëlle en ik rond in Surrey en Berkshire. Zoveel te zien, zoveel te doen. Maar ik geloof dat we eruit zijn... nog wat laatste inlichtingen en dan gaan we kijken of het ook gaat lukken. Te spannend allemaal!

Lieve dames, enorm veel dank voor jullie lieve, waanzinnige hulp! Het was (ouderwets) super gezellig! :-)

Familie

2010-10-10T11:33:00.001+11:00

Op 26 september zijn zowel René als Richard jarig (met een jaartje ertussen) en wij konden er dit jaar bij zijn. Hoe leuk! Het werd een avondje wokken bij een enorme Chinees in Almere. Hoe bijzonder voor Oma om al haar kleinkinderen bij elkaar te hebben en hoe gezellig om weer eens bij te kletsen met al die lieve mensen.

Thuis

2010-10-10T11:27:00.000+11:00

We zijn weer thuis. En gek genoeg voelt dat nu enigszins dubbel. Thuis zijn we tenslotte ook in Nederland. En ook weer niet. Nou ja, gedoe allemaal.

Maar toch even een klein verslag van ons verblijf in het Nederlandse. Allereerst: een fietsende Teun. Wat heeft dat kleine jongetje het geweldig gevonden op zijn kleuterfiets te racen bij Oma in de buurt.

Ook de groters konden deze keer optimaal van de vrijheid genieten. Geen sneeuw deze keer om het fietsen onmogelijk te maken. Met dank aan de lieve buren, die ons volk fietsen heeft geleend. Nederland op zijn leukst! Op de fiets! :-)

Heftige gevoelens

2010-10-04T06:09:00.000+11:00

Even snel een berichtje vanuit Oma. Londen was top. Enorm gezellig met Marielle en Marike. Beiden hebben super de buper geholpen. Inmiddels hebben we de 80e verjaardag van mijn vader ook gevierd. Enorm gezellig, maar amai.. ik zit er even doorheen. Heb het zo gehad met alle emoties, geregel, gedoe en weet ik wat. Heb gewoon even zin om in het vliegtuig naar Australie te zitten en de hele bende te ontvluchten.

Niets te maken met alle lieve mensen die ons zo helpen hier. De lieve grootouders, alle lieve familie... maar alles met ondergetekende. Straks weer helemaal opnieuw beginnen. Niemand kennen. Sterre en Daan (en Puck en Teun natuurlijk, dat spreekt voor zich, maar zij hebben niet het gedoe van een nieuwe school gehad in het afgelopen jaar) WEER naar een nieuwe school... oh, ik zie er zo tegenop ineens.

Kans is groot dat het komt omdat ik zie hoezeer ze het hier naar hun zin hebben. Ze fietsen zich een ongeluk, zijn happy met hun vrijheid en met alle liefde waarmee ze omringd worden. Ik heb een knoop in mijn maag.

En dat terwijl ik een enorm leuk dorpje in Engeland heb gevonden. Zo gezellig. En het "ticks all the boxes". Wat wil je nog meer?

Ik weet het ook niet. Behalve dat alles even zwaar voelt.

Vanuit Mariëlle

2010-09-26T21:13:00.001+10:00

We zijn momenteel bij Mariëlle en Eugene... hoe gezellig.. :-)

Ik ga even testen of dit lukt. Later meer..

Ze zijn er!

2010-09-23T22:03:00.001+10:00

Ongelofelijk zo makkelijk als dat ging. De kinderen hebben zich prima gedragen tijdens de beide vluchten (amai... wat zijn we toch een geluksvogels dat we business class mogen vliegen... iets wat ik echt niet vanzelfsprekend vind en waar ik enorm blij mee ben.. scheelt echt een slok op een borrel.. we hebben nu zo'n zes uur geslapen schat ik zo. Niet slecht wat mij betreft) en op Schiphol stonden Oma, Bommie en Bonpa te wachten. Te leuk! Gezellig ontbeten bij B&B thuis, vervolgens Oma's huis volgeplempt met spullen en nu lopen we onze tijd vol te maken tot we weer naar bed mogen... WE ZIJN MOE!!!!

Nog even leuk om te vermelden: Daan heeft de Family Fun Run sneller gelopen dan vorig jaar!

Nog.....

2010-09-21T19:15:00.002+10:00

maar 1 nachtje slapen... :-)

Jarig

2010-09-19T19:52:00.000+10:00

En taart hoort daar natuurlijk bij! En nog steeds valt niet te zien hoe oud hij nou is geworden... :-)

Family Fun Run

2010-09-19T13:30:00.000+10:00

Vanochtend was het al vroeg feest: de Family Fun Run stond op de agenda. Dus om zeven uur de trein richting stad genomen en heerlijk 4 km over de brug gerend. Wat een feest!

De kinderen hebben het super gedaan. Daan heeft het zelfs helemaal uitgerend. Zijn eerste doel is bereikt. Zijn tweede doel was om het sneller te lopen dan vorig jaar. We weten nog niet of hem dat gelukt is, maar dat horen jullie later.

Nu maken we ons op om Rico's verjaardag te vieren. Morgen wordt hij 40 (en nog wat...), maar omdat hij morgenochtend al om half acht op kantoor moet zijn, hebben we bedacht dat we het vandaag maar vieren.

Nog maar drie nachtjes slapen....

Strand

2010-09-18T18:34:00.000+10:00

Het was vandaag echt prachtig weer... mooi genoeg om het strand weer eens met een bezoekje te vereren. Fauve was erbij - omdat ik haar had gezegd dat de Northern Beaches veel en veel mooier zijn dan Bondi en ze dat natuurlijk wel met eigen ogen wilde bekijken - wat het geheel weer enorm gezellig maakte. Heerlijk dat geklets van de kinderen over van alles en nog wat. :-)

En omdat we toch al Aussie bezig waren, ook maar geëindigd met fish and chips... ook een first voor Fauve :-)

En morgen maken we ons weer op voor de Family Fun Run. Of we het met z'n allen doen, valt nog te bezien (het volk is aan het muiten ;-)), maar we zullen het sowieso zonder de familie S. moeten doen... een first voor ons :-(

Met dank aan...

2010-09-16T15:31:00.000+10:00

Antoinette: de volgende links naar mijn zeurpostings over het autorijden alhier:

Stoplichten
Autorijden
Voorval

Heerlijk zo'n lezer met de inslag: "u vraagt, wij draaien". Dank je wel Antoinette! Ik bedoelde de middelste...

Mij hoor je niet..

2010-09-16T14:51:00.000+10:00

Haha... ik lach me gek.. kijk even in de linker onderhoek van dit blaadje (van de Australische ANWB zal ik maar zeggen)... ik hoef niets meer te zeggen... :-)

De ondertitel luidt: "Former F1 champion Alan Jones puts his mouth in gear and talks about his career, Mark Webber and the idiots on our roads..."

Ik hoef alleen maar te verwijzen naar mijn posting van (en nu ben ik op zoek gegaan, maar 1200 postings doorworstelen is niet bepaald handig... maar wie het weet mag het zeggen: mijn posting over autorijden... dat spreekt voor zich :-)).

Dag

2010-09-16T09:24:00.000+10:00

Je kent dat wel.. van die dagen dat je denkt: "was ik mijn bed maar niet uitgekomen". Nou, ik heb er zo eentje.. en ik heb ZO'N zin om dit hele blog vol te vloeken, maar doe het niet. Ik hou me in.

Het begon met mijn wakker worden. Om 6 uur! Onbegrijpelijk. Ik slaap de laatste tijd veel en veel minder. Ik ga om 12 uur slapen en word gewoon zes uur later wakker. Of dat nou komt dat Rico weg is, of omdat ik gewoon zoiets sufs zit te kijken dat ik denk "ach, laat ik het maar af kijken"... ik weet het niet.

Maar dan ben je dus wakker en ga je denken.... nou doe ik dat vrij veel... helemaal de laatste tijd.. (moet niet nogal veel nagedacht worden).. maar vanochtend vroeg ik me af of Kees wel zijn pillen had gehad gisteravond. En dat is - in verband met Kees' epilepsie - nogal belangrijke informatie, maar ik kon het me echt niet meer herinneren (nou doe ik zoveel dingen als een soort automatisme, dat het maar zo kan zijn dat ik het WEL heb gedaan, maar dat ik het gewoon vergeten ben)..

Goed, dan moet het volk op. Minus Puck, want die is nog steeds op kamp. Ik mis haar erg... ben blij als ze morgen weer thuis is. Hoe dan ook, Daan moet om tien over half acht richting station en met hem Sterre. Maar omdat Teun dan deze week (omdat Puck op kamp is) alleen thuis is, moet hij ook mee. Maar eerst moet de lunch gemaakt worden, waar je dan als een gek over moet steggelen, want ze hebben van alles bij zich, tot je in hun tas kijkt en er niets in blijkt te zitten. Of "ja Mam, ik heb ontbeten"... hmmmm niet dus! Ook nog even een discussie aangaan. In de tussentijd moet ik me aankleden en als het effe kan ook nog even iets eten.. Meestal niet dus, want ik ga dan maar de lunch maken en het volk manen om iets te eten.

Om tien over half acht als een gek naar het station, want alweer bijna te laat door "last minute" gedoe. Dan dus filerijden richting station, kinderen afzetten en thuis gekomen is Kees nergens te vinden. K@##$% waar is die NOU weer? Ik vermoed dus dat hij eruit is geslipt toen wij naar het station gingen. Dus ik BOOS, want wil eigenlijk nu echt wel wat eten, maar nu moet ik weer op zoek naar die hond. GRRRRRR. En nog veel meer gevloek. Teun meeslepen en in park bedenken dat hij wellicht achter een dichte deur zit. En Kees is niet zo slim om even te blaffen als ik hem roep en hij opgesloten zit.

Dus wij naar huis en jawel: Kees zit in de badkamer. Gotmienjaar!!! Hij is gelukkig terecht, maar geen twee seconden later: Kees krijgt een aanval. Dus: pies opruimen (en ja: natuurlijk op het tapijt... het hele huis heeft houten vloeren, op twee kamers na, en DAAR moet natuurlijk gepiest worden... ARRGH)... dus kans is groot dat ik gisteravond GEEN pillen heb gegeven. Dus snel alsnog doen.. tapijt schoonmaken.. en JIPPIE: dan mag ik eindelijk ook even wat eten. Het is inmiddels kwart over acht.

Dan moet Teun naar school en krijg ik intussen een SMS-je dat iemand die vandaag zou komen, morgen komt. Op zich geen probleem, maar waarom dat niet even wat eerder aangeven? Is dat zo moeilijk (is dus de zoveelste keer dat dit gebeurt... vandaar mijn frustratie; plus natuurlijk de rest van de ochtend die niet bepaald yo was)? Goed........ het is negen uur en de dag moet eigenlijk nog beginnen, maar ik heb er voor mijn gevoel alweer twee weken op zitten.

Gelukkig kreeg ik toen ik thuis kwam deze foto van Sterre en haar vriendinnen (of niet... dat wisselt per dag) opgestuurd. Een leuk "momentum" voor haar later als ze groot is... alle keurige dametjes op een rij :-)

En nu ga ik de rest van de dag LEUK maken! Weg met de ellende, ongezelligheid en boosheid... Alleen nog maar leuke dingen, zon en genieten!

Puck vertrekt

2010-09-13T06:43:00.000+10:00

Amai, het was vroeg feest vanochtend.... om vijf uur stond de wekker, want om zes uur zou de bus vertrekken. Dus om 10 over half zes stonden we met z'n allen kou te kleumen bij school om onze lieve Puck uit te zwaaien.... zo leuk de spanning die dan in de lucht hangt, kinderen die nog snel naar de wc moeten en ouders die het koud zo lekker hebben en eigenlijk een kop koffie willen om hun ogen open te houden...

Hoe dan ook, om kwart over zes vertrok de bus en ging ons lieve meisje weer een spannend avontuur tegemoet! We zullen haar missen!

Druk en heerlijk weekend

2010-09-12T20:41:00.000+10:00

Gisteren stond geheel en al in het teken van de Presentation Day van Wahroonga Tigers. En met drie kinderen in drie verschillende leeftijdscategoriën, betekende dat dat Rico tot drie keer toe naar Kuringgai High is gereden om een trofee in ontvangst te nemen met steeds weer een ander kind.

Vanavond was Puck aan de beurt met een enorme lange gebeurtenis, eten, speeches en weet ik wat voor toestanden incluis. Iets teveel van het goede voor drie van de vier (want ze hebben niet gehockeyd en waren moe van het strand), dus die heb ik mee naar huis genomen en Rico is - schon weder - gebleven.

Maar voordien gingen we eerst met Fauve de hort op. Zij is vrijdagochtend (na een enorme omreis via Melbourne.. want het was mistig in Sydney) geland en heeft haar eerste jetlaguurtjes bij ons doorgebracht. Ze wilde graag Bondi Beach zien. Want - ik geloof dat ze niet de enige is - ze vindt de serie zo leuk. Nou, dat heeft ze geweten.

Ik heb de strandwachter zover gekregen dat zij naast hem plaats mocht nemen (want een fan van overseas)... ze heeft het - onder een gierend lachend protest - gedaan, vond het geen feest, maar het resultaat gelukkig wel. :-)

Super toch? Poseren met zo'n stoere vent? Hoe dan ook: de kinderen vonden het heerlijk dat ze er was. Vooral de dames konden niet ophouden met kletsen. Zo gezellig.

Het was een prachtige dag. Mij iets te koud om een bikini aan te doen, laat staan in het water te gaan, maar het volk had er geen enkel probleem mee: die waren in no time het water aan een nader onderzoek aan het onderwerpen. Tot ze eruit werden gehaald door diezelfde stoere vent, want er was een rip aan het ontstaan. Te gevaarlijk om op die plek te zwemmen dus.

En nu maken we ons op om om 5 uur op te staan: Puck's bus vertrekt om 6 uur richting Snowy Mountains. Ze gaat op kamp!

Wicked

2010-09-11T09:19:00.002+10:00

Gisteravond was de grote avond voor Puck: zij speelde (samen met vriendinnen Georgia en Dara) Elphaba in het toneelstuk Wicked. Ze deed het met (groene) verve! We zijn enorm trots op haar! :-)

Regenboog 2

2010-09-09T17:51:00.003+10:00

Zo mooi... ik ging even wat afval weggooien en zag toen een prachtige lucht (de zon was al enigszins onder, maar nog net niet genoeg om donker te zijn). Ik dacht nog bij mezelf: dit moet ik goed onthouden, want ook dit ga ik missen in Engeland... vervolgens verscheen de regenboog. En nog eentje! Wat ik zo mooi vind is dat de lucht binnen de eerste regenboog echt aanzienlijk lichter is... hoe bijzonder!

Regenboog

2010-09-09T17:51:00.000+10:00

2010-09-09T12:51:00.001+10:00

Ik moet het even van me af schrijven... ik ben lichtelijk emotioneel. Ik heb zojuist onze auto verkocht. Niet dat het om die auto gaat (ook wel een beetje natuurlijk, prettige auto om in te rijden, super praktisch met het volk, is me toch bijna 5 en een half jaar goed van dienst geweest etc.), maar het voelt enorm als het begin van het einde. En dat voelt raar. Heel raar.

En dat na een ochtend als vanochtend. Het Fathers Day Breakfast met Open Morning op school. Het is zo leuk om te kijken hoe de kinderen het doen op school en hoe trots ze zijn om het te laten zien. En tja... dat is dus ook de laatste keer op deze school.

Vervolgens Kees' rabies level laten testen bij de dierenarts... en dan praat je ook over de Grote Stap. Vandaag ben ik echt een wandelende emotiebom. Ik kan elk moment om elke scheet in janken uit barsten. En eigenlijk voelt dat best bevrijdend. Dat ik gewoon lekker kan huilen en dat mensen dat ook nog best begrijpen. Snik.

Teun's dag

2010-09-05T17:12:00.000+10:00

Teun had vandaag dus zijn NTC-dag en hij is maar wat druk geweest. Vier prachtige creaties heeft hij gemaakt en zijn Nederlands... tja, daar valt nog het nodige aan te schaven, maar voor nu zijn we blij met al het Nederlands dat hij oppikt, ik heb me namelijk geheel en al niet verdiept in een Nederlandse school in Londen en heel eerlijk: het is ook niet bepaald een prioriteit. Thuis spreken we gewoon Nederlands, maar hij antwoordt steeds meer in het Engels. Hij weet het wel, daar niet van (beetje lui hè, lijkt op zijn moeder ;-)).

Hoe dan ook: zijn creaties: een tekening van Kikker en een heel bijzondere dag. De ondertitel van Teun luidt: "kiker sat an de enbate ..." (vertaling: Kikker zat aan de ontbijt; het woordje tafel ontbreekt).

Hij heeft nog drie tekeningen gemaakt: een zelfportret, een Aboriginal tekening en een stripverhaal:

"he is goot met foot ball" (hij is goed in voetbal)
"ymont is gofolen" (iemand is gevallen)
"he hot en goal" (hij had een goal)
"ya goot zo" (ja, goed zo)
"he tilt he op" (hij tilt hem op).

Als je het goed leest, is het zo logisch als wat hoe hij schrijft. De J spreekt je in het Engels uit als djee... en de Y spreek je uit als jee. Dus wat doet Teun? Hij vervangt ze gewoon. Die ymont is dan dus een mengelmoes van Nederlands (y als in i) en Engels. Maar goed, dat lijkt me sowieso duidelijk.

Ik blijf me erover verbazen dat hij er geen enkel probleem mee heeft om naar de Nederlandse school te gaan en Nederlands te leren. Zijn huiswerk doet hij vrijwel meteen na thuiskomst. Zo leuk vindt hij het. En dat zijn grammatica en spelling te wensen overlaten: ach, niet ieder kind is tweetalig en ieder kind leert het op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. Ik ben in ieder geval trots op hem! :-)

Wind

2010-09-05T13:31:00.000+10:00

Het is vandaag een drukke dag in huize O. In tegenstelling tot gisteren. Toen hadden we voor het eerst in maanden een vrije zaterdag. Hoe prettig! :-)

Na viering van de Australische Vaderdag (natuurlijk met prachtige kadootjes en een gezellig ontbijt), moest ik weg met Teun richting Lindfield voor zijn NTC-dag en is Rico met de drie groters naar de musical Wicked vertrokken. Puck wilde die graag zien VOORdat zij a.s. vrijdag zelf deze musical ten gehore gaat brengen. Ze speelt - samen met twee andere meisjes - de hoofdrol. Zo enorm spannend allemaal. Dat allemaal in het kader van haar laatste jaar op de primary.

En dat de tijd vliegt is echt een understatement. Nog maar een week of drie te gaan, dan vlieg ik met het volk richting NL om zelf een kijkje te gaan nemen in Londen. Heel eng, maar ook enorm leuk.

En in de tussentijd is het hier prachtig. Het waait als de pieten (ik moest net al enorm omrijden, omdat er een electriciteitskabel over de weg was terechtgekomen) en dat houdt in dat er het nodige te doen is hier. De eucalyptusbomen houden namelijk niet van wind. Dan willen ze nog wel eens een "takje" laten vallen. Dat takje is nog zo'n understatement. Hele auto's worden ermee vermorzeld. Hoe gek het ook klinkt: ik "geniet" nog maar even van dit soort dingen, want ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat er in Engeland geen eucalyptusboom te vinden is. ;-)

Teun's regels

2010-09-04T12:39:00.000+10:00

De bovenste "only if girls be annoying, then they have to be annoying, then they get out for the day" en "boys only".

Onderste: "if you are in my room, you have to do what I say".

Dat jullie het weten ;-)

2010-09-03T19:39:00.002+10:00

Life is too short to wake up with regrets.

Love the people who treat you right.

Forget about the ones who don't.

Believe everything happens for a reason.

If you get a second chance, grab it with both hands.

If it changes your life, let it.

Nobody said life would be easy.

They just promised it would be worth it.

Sterre

2010-09-02T17:51:00.000+10:00

Sterre kreeg vandaag een Honour Award... en zoals ik al heb geschreven ben ik niet zo'n fan van dit soort dingen, maar in het kader van: super voor ons kleine meisje, bij deze het verhaal achter haar honour award:

"This Honour Award is awarded to Sterre for being a happy, caring, helpful and interested class member and for being able to make friends in Australia. Sterre, you had beautiful behaviour on Year 4 Camp and did a great job on the "Australian Bush" activities. I am so proud of you Sterre."

Carol Bowern

Head of Junior School

Zo zie je maar..... ons kleine meisje wordt gezien zoals wij haar al jaren zien.... Jippie! :-) Overigens heb ik het vermoeden dat ze denken dat we net in Oz zijn aangekomen, maar soit.. dat nemen we op de koop toe!

En even voor de leut: een hele speciale klok.

Spreekbeurt Sterre

2010-08-31T19:08:00.000+10:00

Vandaag was Sterre aan de beurt voor haar spreekbeurt. Ze had als onderwerp Londen gekozen. Beter gezegd: in overleg met haar vader :-) Ze deed het super goed en weet nu ook wat ze graag wil zien als we in het Londense zijn aangekomen. Wel zo handig.

Ondertussen zijn we nog druk bezig de taart de verorberen die gisteren onaangetast in de ijskast is blijven staan en met het verkopen van goederen. De (mijn) auto staat (na een grondige schoonmaak- en poetsbeurt) te koop en de portable airco heb ik ook maar op eBay gezet. Denk niet dat we die in Engeland nodig hebben.

Hoera! Daan 13!

2010-08-29T19:53:00.001+10:00

Vanmiddag dus echt Daan's verjaardag gevierd, met muts (nee, geen foto's!), zingen en kadootjes. De foto met zijn nieuwe fiets is volledig en al mislukt, dus die staat er niet op, maar neem van mij aan, het is een mooie fiets. En dat zal hij nodig hebben, want in november gaat Daan samen met Rico de Sydney to Gong fietsen. Super natuurlijk!

Verder nog boeken (van Oma en van ons) en de tweede serie van Merlin van Bommie en Bonpa. Enorm lief allemaal!

Geinponem Rico heeft Daan ook zijn eerste scheerspullen gegeven.. kan hij vast oefenen.... ;-)

En over een paar uurtjes is het officieel: de eerste tiener in da house! Woa!

Puck maakt foto's

2010-08-29T19:43:00.000+10:00

Ze vindt 'm lief... niet zomaar :-)

Daan's verjaardag

2010-08-29T12:43:00.000+10:00

Vannacht heeft Daan zijn verjaardagspartijtje gevierd. Met zes vrienden zijn ze tot een uur of vijf (!!) opgebleven. Films kijken, spelletjes spelen en vooral kletsen volgens mij. Ik weet het niet, ik lag op 1 oor ;-)

Hij is enorm verwend en in alle commotie waren we de taart vergeten. Maar goed, een verjaardag is heel anders als je 13 wordt, dus dat was geen probleem. Even wennen voor moeders, maar soit. Onze allerliefste Daan wordt een tiener! Ongelofelijk!

Vanmiddag gaan we het met z'n zessen vieren, want Rico moet morgenochtend heel vroeg weer in Brisbane zijn voor een paar dagen en het zou erg ongezellig zijn om het zonder hem te doen.

Puck's spreekbeurt

2010-08-29T12:36:00.000+10:00

Eindelijk heb ik dan een foto van een spreekbeurt van Puck. Op de valreep zal ik maar zeggen ;-)

Anderhalve week geleden (tja.. ik loop ietwat achter) heeft ze de klas verteld over Walt Disney. In mijn ogen deed ze het erg goed, maar ja, ik ben geen Nederlandse juf. Wat ik enorm knap vind, is dat ze het geheel en al zelf heeft voorbereid. Rico noch ik hebben haar geholpen. En dat allemaal in een taal die ze niet geheel machtig meer is. Echt goed van haar! :-)

Stil

2010-08-25T22:18:00.002+10:00

Het is lichtelijk stil op mijn blog. Dat komt omdat het momenteel nogal duizelt. Zoveel te doen, zoveel te bedenken, zoveel, zoveel..

Sterre is momenteel op kamp, dus het is stil in huis. Echt. Het maakt een enorm verschil dat die kleine lieve jongedame er niet is. Ze heeft het super. Dat weet ik zeker. Maar ik zal blij zijn als ze er weer is.

De rest van het volk vermaakt zich in de tussentijd prima. Zaterdag de laatste dag van de voetbalcompetitie. We maken ons op voor Gala Day. Dat houdt in een toernooitje. Helaas alledrie op verschillende plekken. Dat wordt weer hulp inschakelen. En dan heb ik het nog niet eens over Puck die in de halve finale is beland van haar poule. Enorm spannend.

Zij gaat sowieso een spannende tijd in. Ze is druk aan het repeteren voor haar 9-12 Presentation. Dit jaar is het Wicked en zij speelt (samen met nog twee meisjes) de hoofdrol. Dus er wordt lustig gezongen in huize O. Meteen daarna gaat ook zij op kamp.

Rico zit in de tussentijd vrijwel permanent in Brisbane. Alleen in de weekenden is hij thuis. Erg ongezellig. Maar het zij zo.

Afgelopen weekend hadden we - samen met nog twee andere gezinnen - een enorm gezellig weekend bij de familie Downey. Beide zoons zijn vriendjes van onze kinderen en ze zijn onlangs verhuisd naar een super huis! De kinderen zijn niet binnen geweest, alleen om wat te eten te halen en hups daar gingen ze weer: op de fiets of tennissen of weet ik wat ze deden. Te leuk!

Naar aanleiding van het gezellige etentje heeft Julianne (moeder van Michael, vriendje van Daan) mij mee naar Chatswood Chase gesleept. In het kader van: mooie winkels. Ik keek mijn ogen uit. Ik was er volgens mij vijf jaar geleden geweest, maar met vier (kleine) kinderen en toen was het volgens mij alleen om de auto te parkeren. Niet om echt te kijken. En al helemaal niet om te shoppen. Maar amai... voor de mens die graag centjes uitgeeft aan luxe dingen: the place to be (en even for the record dat is dus niet voor mij). En dat dus gewoon om de hoek van ons huis.. geestig dat je nog zoveel kunt ontdekken na vijf jaar..

En gisteren ging ik even boodschappen doen in bruisend Snives in verband met wat verjaardagen die komen, toen ik bij Mixx Homewares binnenliep. Nou is die winkel van een Nederlands stel dat hier al jaren woont en met wie ik regelmatig even sta te kletsen (vooral Kiki dan dus, want zij staat in de winkel)... Ik dacht dus leuk HET grote nieuws te vertellen, toen zij mij echt van mijn sokkel wist te slaan, door te vertellen dat zij dus OOK weggaan. En wel terug naar Nederland. Na - ik geloof - bijna 30 jaar. En dat met toch ietwat grotere kinderen van 16/17 jaar. Amai. Ik ben maar even blijven hangen... daar moest toch even iets langer over gesproken worden ;-)

En dat is in vogelvlucht de afgelopen week.... En dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn gesprek met de relocation manager (heerlijk dat die mensen er zijn!) en de mevrouw van het verhuisbedrijf... altijd prettig van die mensen die je het leven zoveel makkelijker maken.. :-)

Mijn droomkamer

2010-08-20T19:08:00.001+10:00

Zo geestig.. ik zag deze foto net op Facebook en jeetje... wat heb ik vroeg vaak van zo'n kamer gedroomd. Echt... precies zo, met die raampjes en de luikjes en de hele bende.. ik had er een hele voorstelling van en om dat dan zo opeens in het "echt" te zien is best gek... en leuk! De kleuren had ik overigens niet zo bedacht....maar vind het er wel lief uitzien zo.

Misschien tijd om de droom uit te laten komen in Londen?? Ben benieuwd wat Rico daarvan vindt... haha!